Mabon / Herfstequinox
Datum: rond 23 september 
Land / gebied: Noordelijk halfrond
Religie: Natuurgodsdienst
Soort: seizoensfeest, dankbaarheidsfeest,
 
 
Dalende of zuidwaartse nachtevening. De zon staat loodrecht boven de evenaar, wat voor het noordelijk halfrond het begin van de herfst betekent. Lengte van dag en nacht zijn overal op aarde gelijk.Mabon is het tweede oogstfeest (Lughnasadh is het eerste). Tijdens Mabon wordt bedankt voor de behaalde oogst. Je kunt bij de viering van dit feest ook uitgaan van een ‘figuurlijke oogst’. Dus stel jezelf vragen als; “wat heb ik de afgelopen periode behaald (geoogst)" en wees hier tijdens de herfstequinox dankbaar voor. In een ritueel kun je een voorwerp gebruiken dat voor jou deze oogst symboliseert en dit op een creatieve manier in je ritueel verwerken.

Mabon is ook een bekende naam in de Keltische mythologie. Een equinox (Latijn: gelijke nacht) is het tijdstip waarop de zon loodrecht boven de evenaar staat, of anders bekeken, als de zon in één van de snijpunten van de ecliptica en hemelequator staat. Tijdens de equinox is de lengte van dag en nacht overal op aarde gelijk. Een ander woord voor equinox is dag- of nachtevening.

Het Herfstfeest, zoals dat door de eeuwen heen gevierd is, is vooral een dankfeest voor de laatste oogst. In onze streken zijn dat vooral appels, peren, noten, bessen, bramen en paddenstoelen.

Het woord herfst is afgeleid van de Germaanse wortel *harbista, waarmee de oogsttijd werd aangeduid. Het Engelse harvest werd vanaf de 16e eeuw een aanduiding van de oogst zelf, maar het Duitse Herbst heeft, net als de Nederlandse vorm, de betekenis van jaargetijde behouden.

Tot de invoering van de Gregoriaanse kalender in 1582 (1700 in ons land) werd de Herfstequinox op 24 september gerekend. Daarna werd de equinox naar 21 september verplaatst en ten slotte op 23 september vastgesteld.

Omdat de oogst als een heilig ritueel werd gezien, werd de maand september in de Angelsaksische kalender aangeduid als haligmonath, d.w.z. heilige maand. Later werd die aanduiding verschoven naar de decembermaand, om de geboorte van het Christuskind als heilig moment naar voren te schuiven, ten koste naar de heidense oogstfeesten.